मंडाले: लोकमान्य टिळकांच्या विचारांना नवी दिशा देणारी भूमी, कैदेतून घडलेलं गीतारहस्य | Tilak in Mandalay & Gita Rahasya | Author: Raajan | International Heritage Tourism
"काही शहरे त्यांच्या राजवाड्यांमुळे प्रसिद्ध होतात, काही युद्धांमुळे, तर काही एका महान व्यक्तिमत्त्वाच्या आठवणींमुळे. म्यानमारमधील मंडाले हे असेच एक शहर. आज ते बौद्ध संस्कृतीचे केंद्र म्हणून ओळखले जाते; पण भारतीयांसाठी मंडाले म्हणजे लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळकांचे दुसरे घर. एक असे ठिकाण, जिथे ब्रिटिशांनी त्यांना शिक्षा दिली; पण त्यांनी त्याच शिक्षेचे रूपांतर भारतीय विचारविश्वातील अमर ठेव्यात केले."
आजचे मंडाले – इतिहास, श्रद्धा आणि शांततेचे शहर | Mandalay City Today
म्यानमारच्या मध्यभागी वसलेले मंडाले हे देशातील दुसऱ्या क्रमांकाचे मोठे शहर. एकेकाळी बर्मा साम्राज्याची शेवटची राजधानी असलेले हे शहर आज बौद्ध धर्माचे महत्त्वाचे केंद्र मानले जाते. मंडाले हिल, कुतोदॉ पॅगोडा, महा मुनि बुद्ध मंदिर, इरावडी नदीचे किनारे आणि प्राचीन राजवाडा यामुळे जगभरातील पर्यटक येथे येतात. दुसऱ्या महायुद्धानंतर शहराने मोठे नुकसान सोसले, पण मंडालेने स्वतःला पुन्हा उभे केले. आज येथे आधुनिक रस्ते, बाजारपेठा आणि पर्यटनाची चांगली सुविधा आहे. मात्र या शहराच्या एका कोपऱ्यात भारतीय इतिहासाची एक वेगळीच कहाणी दडलेली आहे.
आज मूळचा मंडाले कारागृह अस्तित्वात नाही. दुसऱ्या महायुद्धातील बाँबहल्ल्यांमध्ये त्याचा मोठा भाग नष्ट झाला. त्या जागेवर आता शहराचा विस्तार झाला आहे. अनेक भारतीय पर्यटक मंडालेला भेट देतात; परंतु फार थोड्यांना माहिती असते की याच भूमीवर भारतातील एका महान राष्ट्रपुरुषाने आपल्या आयुष्यातील सहा वर्षे घालवली होती.
आजचे मंडाले आणि विसाव्या शतकाच्या सुरुवातीचे मंडाले यात खूप फरक होता
१९०८ मध्ये हे शहर ब्रिटिशांच्या ताब्यातील ब्रह्मदेशाचा (आजचा म्यानमार) भाग होते. भारतातून येथे पोहोचणे म्हणजे त्या काळात जवळपास अशक्यप्राय प्रवास. रेल्वे, समुद्रमार्ग आणि अनेक दिवसांचा प्रवास करूनच येथे पोहोचावे लागे. त्यामुळे मंडाले हे केवळ तुरुंग नव्हते; ते भारतीय स्वातंत्र्यसैनिकांसाठी समाजापासून पूर्णपणे विलग करण्याचे साधन होते. येथील हवामान उष्ण आणि दमट. भारतीय कैद्यांसाठी ते अधिकच त्रासदायक. तुरुंगातील जीवन अत्यंत साधे, कडक आणि एकाकी होते. भारतातील राजकीय घडामोडींपासून दूर, कुटुंबापासून हजारो किलोमीटर लांब... अशा परिस्थितीत कोणाचाही मानसिक खच होणे स्वाभाविक होते.
लोकमान्य टिळक मंडालेला कसे पोहोचले? | How did Lokmanya reach Mandalay?
१९०८ हे वर्ष भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यासाठी अत्यंत अस्थिर होते. बंगालमध्ये क्रांतिकारक चळवळी वेग घेत होत्या. खुदीराम बोस यांच्या घटनेनंतर ब्रिटिश सरकारने राष्ट्रवादी नेत्यांवर कठोर कारवाई सुरू केली. टिळकांनी आपल्या 'केसरी' या वृत्तपत्रातून ब्रिटिशांच्या दडपशाहीवर कठोर टीका केली. त्यांच्या लेखांमधील राष्ट्रवाद, स्वराज्याची भूमिका आणि जनतेला जागृत करणारी भाषा ब्रिटिशांना धोकादायक वाटू लागली. त्यांच्यावर पुन्हा एकदा राजद्रोहाचा खटला भरला गेला. न्यायालयाने त्यांना सहा वर्षांच्या सश्रम कारावासाची शिक्षा सुनावली.
भारतात ठेवणे ब्रिटिशांना धोक्याचे वाटत होते. कारण टिळक जिथे असतील तिथे जनतेचा उत्साह वाढेल, आंदोलन उभे राहील. म्हणून त्यांना भारतापासून हजारो किलोमीटर दूर असलेल्या मंडाले कारागृहात पाठवण्यात आले. पण ब्रिटिशांच्या या निर्णयाने भारतीय इतिहासाला एक अमूल्य देणगी मिळणार आहे, याची त्यांनाही कल्पना नव्हती.
मंडालेत टिळकांनी काय घडवले?
कारागृह म्हणजे बहुतेकांसाठी शिक्षा. लोकमान्यांसाठी ते विद्यापीठ ठरले. मंडालेतील त्यांच्या कोठडीत पुस्तके होती, कागद होते, पेन्सिल होती आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे विचार करण्यासाठी भरपूर वेळ होता. याच काळात त्यांनी आपल्या आयुष्यातील सर्वात मोठा ग्रंथ 'श्रीमद्भगवद्गीता रहस्य अथवा कर्मयोगशास्त्र' लिहिला.
शतकानुशतके भगवद्गीतेचा अर्थ अनेकांनी संन्यासाशी जोडला होता. पण टिळकांनी गीतेचा केंद्रबिंदू कर्मयोग असल्याचे ठामपणे मांडले. अन्यायाविरुद्ध लढणे, समाजासाठी कार्य करणे आणि कर्तव्य निभावणे हाच खरा धर्म, असे त्यांनी स्पष्ट केले. मात्र मंडालेतील त्यांचे कार्य केवळ 'गीतारहस्य'पुरते मर्यादित नव्हते.
त्यांनी वैदिक साहित्य, भारतीय इतिहास, प्राचीन खगोलशास्त्र, संस्कृत ग्रंथ आणि भारतीय कालगणना यांवरही सखोल अभ्यास सुरू ठेवला. 'ओरायन' आणि 'द आर्क्टिक होम इन द वेदाज' या आपल्या संशोधनग्रंथांतील अनेक विचार अधिक परिपक्व केले. त्यांनी विविध संदर्भग्रंथांचा अभ्यास केला, टिपणे तयार केली आणि संशोधनाची दिशा अधिक स्पष्ट केली. ब्रिटिशांनी त्यांना राजकीयदृष्ट्या एकटे केले; पण त्यांनी त्या एकांताचे रूपांतर ज्ञानसाधनेत केले.
सहा वर्षांची शिक्षा... की सहा वर्षांची तपश्चर्या?
सहा वर्षे... सामान्य माणसासाठी हा काळ आयुष्य थांबवणारा ठरू शकतो. पण लोकमान्य टिळकांसाठी ही सहा वर्षे आयुष्याचा सर्वात मौल्यवान काळ ठरली. त्यांनी परिस्थिती बदलण्याची वाट पाहिली नाही. परिस्थितीच बदलून टाकली. तुरुंगातील प्रत्येक दिवस त्यांनी अभ्यासासाठी वापरला. प्रत्येक संकटाला त्यांनी विचारांमध्ये रूपांतरित केले. प्रत्येक अडथळ्याला त्यांनी ज्ञानाची संधी बनवली.
कदाचित म्हणूनच मंडाले हे केवळ एका कारागृहाचे नाव नाही. ते जिद्दीचे, आत्मविश्वासाचे आणि ज्ञानसाधनेचे प्रतीक आहे.


Great article
ReplyDeletemahitipurna
ReplyDelete