पंचमढीत राजेंद्रगिरीवर 'मक्के की रोटी और टमाटर की चटनी' !! | Author: Amit Naseri | Pachmarhi Travel Experience | Incredible India
पचमढी एक उत्कृष्ट मॉन्सून पर्यटन स्थळ
कोरोना काळातले जवळपास दीड वर्ष घरात राहून आम्ही सर्वच कंटाळलो होतो. कुठेतरी फिरायला जावं असं वाटत होतं. जून महिन्यात एक रात्र पेंच नॅशनल पार्कमध्ये मुक्काम केला. बफरमध्ये सफारी सुद्धा केली पण मुलांना अजून कुठेतरी जावसं वाटत असतांना पचमढीचा कार्यक्रम बनला. पावसाळ्याचे दिवस होते. त्यात पचमढी एक उत्कृष्ट मॉन्सून पर्यटन स्थळ आहे यात काही शंकाच नव्हती. नुकतीच नवी हुंदई सँट्रो आमच्या घरी आली म्हणून त्याच गाडीतून ट्रीपवर जायच ठरलं.
म.प्र. पर्यटन ऑफिसमधून कर्णिकर बंगलोमध्ये रूम बूक केली. एकूण ३ रात्र ४ दिवसांचा प्रोग्राम आखला. त्यात जातांना आणि येतांना तामियामध्ये ब्रेक घ्यायचं ठरलं. दुपारचं आणि रात्रीचं जेवण आम्ही बाहेर रेस्टोरंटमध्ये घेणार असं ठरलं. जायच्या दिवशी सकाळी नाश्ता पॅक करून घेतला आणि छिंदवाडाला जातांना घाट चढायच्या अगोदर आम्ही सर्वांनी तो केला. दुपारचं जेवण सुद्धा पॅक केलेलं होतं जे आम्ही कर्णिकर बंगलो पोहोचल्याबरोबर केलं.
या नागपूर ते पचमढी प्रवासाला मी 'सिनिक ड्राइव्ह' म्हणून नमूद करीन. अर्थातच म.प्र. मध्ये शिरल्यावर रस्ते छान आहेत. एकदा तुम्ही परासियाच्या समोर निघाले की आजूबाजूचा परिसर पावसाळ्यात अतिशय हिरवगार आणि नजरेत भरणारा आहे. एकदा तामिया घाट उतरले की क्वचितच तुम्हाला रस्ता सरळ मिळेल. अनेक नागमोडी वळण असल्याने गाडी सांभाळूनच चालवावी. जंगल-नद्या-गावं पार करून आपण मटकुली पोहोचतो. तिथपर्यन्त रस्ता रुंद आहे. पण मटकुली ते पचमढी या ३५-४० कि.मी. घाटाचा रस्ता अरुंद आहे. समोरून गाडी येत असल्यास आपणच आपली गाडी सांभाळून काढावी हे माझं धोरण ठरलेलं होतं.
Bee Falls, Pachmarhi
पचमढीमध्ये राहताना जटाशंकर, धूपगढ, बी-फाल, गुप्त महादेव, पांडवलेणी, स्थानिक बाजार आणि तसेच एका हिल-स्टेशनमध्ये असणारी इतर महत्वाची ठिकाणं फिरण्याचा आनंद आपण सर्वच घेऊ शकता. या ट्रीपमध्ये आम्ही चौरागढचा ट्रेक वेळेअभावी नाही केला. पहिल्या दिवशी आम्ही जिप्सीतून फिरलो. पण त्यासाठी आधी डॉल्फिन लॉजवर जाऊन रांगेत उभं राहुन जिप्सी बूक करावी लागते हे आम्हाला रात्रीच कळलं होतं. तुम्हाला धूपगढसारख्या ठिकाणी जायचं असल्यास जिप्सी शिवाय पर्यायच नाही.
आत फिरण्यासाठी जसे रस्ते आहेत ते बघता आपण उगीचच साहस दाखवण्याच्या भानगडीत पडू नये. अगदी आडव्या - तिडव्या रस्त्यावरून गाडी चालवताना स्थानिक ड्रायव्हर आणि त्यांच्या ४ व्हील-जिप्सीना नेहेमीच्या सवईच आहे. एकूण पूर्णच दिवस लागतो. तुम्ही पचमढीत कुठेही जा, पायी चालायला किवा ट्रेक करायला खूप वाव आहे. अगदी बी फालमध्ये खाली उतरताना आणि नंतर वर येताना आपल्याला स्वत: च्या फिटनेसबद्दल कळून चुकतं. शहरात कार चालवताना एक गोष्ट लक्षात घ्यावी. इथले रस्ते अरुंद आहेत. समोरून गाडी येत असल्यास आपणच आपली काळजी घ्यावी. लोकं सुद्धा रस्त्यावरून पायी चालताना हॉर्न ऐकूनही बाजूला होत नाही !! आपणच तिथे पाहुणे म्हणून आलो आहोत.. पाहुणेच राहू !!
संपूर्ण पंचमढीमध्ये जिथेही आत जंगलात, धबधब्यापर्यंत पायी जाल, त्या-त्या रस्त्यावर तुम्हाला मॅगी आणि पकोडे बनवून खिलवणारे लोकं जागो-जागी टपऱ्या लावून बसलेले दिसतील. लिंबाचं सरबत आणि थंडपेय सुद्धा मिळेल. पायी फिरताना तशी पण भूक लागतेच. आमच्या पहिल्या दिवसाचा जिप्सीतून फिरण्याचा निर्णय योग्य ठरला. जवळपासचे धबधबे व इतर स्थळांवर कार नेणं थोडं कठीणच होतं. दुसऱ्या दिवशी प्लान थोडा बदलला. आम्ही बाजारातून एक वाटाड्या सोबत घेतला. तो सोबत असल्याने कारमधून फिरणं सोईस्कर झालं. त्यांनी आम्हाला हांडी खोह आणि गुप्त महादेवच्या रस्त्यावर असलेल्या वेग-वेगळ्या ठिकाणांवर तर नेलच आणि सोबत त्याच रस्त्यावर असलेल्या इतर फोटो स्पॉट्सवर सुद्धा नेलं.
Pic with family
मागल्या दोन दिवसाच्या वास्तव्यात सकाळचा नाश्ता आम्ही रिसॉर्ट वरच उरकायचो. पण दुपार आणि रात्रीच जेवण बाजारात असलेल्या रेस्टोरंट मध्येच घेतलं. मला बाहेर जेवताना नेहेमीच प्रश्न पडतो. पैसे खर्च करून सर्वच ठिकाणी जेवताना नेहमीच एक टिपिकल चव असल्याचं जाणवतं. इथेही तोच अनुभव येत होता. परतताना आमच्या वाटाड्यानी सहज विचारलं कि 'राजेंद्रगिरी' चलाल का? आम्ही हो म्हंटलं. भारताचे पहिले राष्ट्रपति डॉ राजेंद्र प्रसाद यांच हे आवडीचं ठिकाण. त्यांना इथे येऊन राहणं फार आवडायचं. त्यांच्याच स्मृतीत या जागेला राजेंद्रगिरी म्हंटलं जातं. जसं धूपगढ सूर्यास्त पाहण्याचं ठिकाण आहे, तशीच ही जागा सुद्धा सूर्यास्त पाहण्यासाठी प्रसिद्ध आहे. पण सूर्यास्तापेक्षा इथला अप्रतिम अनुभव मला नमूद करावासा वाटतो. कार पार्क केल्यावर तुम्हाला पायी चालत त्या सनसेट पॉइंटपर्यंत जायचं असतं. तिथपर्यंत पोहोचताना तुमच्या आजू-बाजूला दुकानांची रेल-चेल दिसते, काही माणसं लहान मुलांना घोड्यावर बसून छोटसं चक्कर मारताना दिसतात, एयर गन घेऊन फुगे फोडणारे स्टॉल पण आहेत. अर्थात लक्ष वेधून घेतं ते 'मक्के की रोटी - टमाटर की चटनी' च दुकान !!
राजेंद्रगिरीवर 'मक्के की रोटी और टमाटर की चटनी'
अब आया मजा !!
आम्ही सर्वच त्या दुकानात जाऊन पाहिलं तर एक महिला अगदी हसत मुखाने 'मक्के कि रोटी' थापून चुलीवर तयार करत होती आणि तिचा नवरा सर्वांना त्या गरम- गरम रोटी चटणीसोबत सर्व्ह करत होता. एकदम 'रूरल टच' वाटत होता. ती रोटी चुलीवर तयार होतानाचा सुगंध, तिथे पसरलेला धूर आणि सोबत चटणीची फोडणी असं दृश्य पाहिल्यावर आमच्या सर्वांच्या तोंडाला पाणीच सुटलं.
Bee Fall Experience
आणि त्याच वेळेस पाऊस सुद्धा पडत होता.
मग काय ?.. नेकि और पूछ पूछ ... ?
भाई ऐसा मौका कौन हाथ से जाने देगा ?
मक्के कि रोटी आणि चटणीवर तर ताव मारलाच सोबत गरम-गरम भज्यांची फर्माईश केली आणि ते सुद्धा खाल्ले !! चांगलाच तास-दीड तास आम्ही 'राजेंद्रगिरी' वर होतो.. आमच्या पंचमढी मुक्कामातला सर्वात सात्विक अनुभव आम्हाला घेता आला. तसं पाहिलं तर 'मक्के की रोटी' आणि 'सरसो का साग' असं कॉम्बिनेशन असतं पण इथे चेंज म्हणून 'टमाटर की चटनी' भलताच भाव खाऊन गेली.
राजेंद्रगिरीवर 'मक्के की रोटी और टमाटर की चटनी'
हे सर्व कोणी प्रेमानी गरम- गरम सर्व्ह करत असेल तर त्या 'जरा हटके' अनुभवाची 'वॅल्यू' अजून वाढते !! त्या दुकानातली हीच जमेची बाजू होती असं मला इथे सांगावंस वाटतं.. आपण पर्यटक म्हणून जिथेही जातो तिथे शक्यतोवर थोडं वेगळा अनुभव घ्यायचा प्रयत्न करायला पाहिजे..
या ट्रीपवरुन परतताना रस्त्यात कणीस भाजताना दिसल्यावर कार थांबवून तो खाण्याचा आनंद आम्ही घेतला. तामिया घाटावर चढून गेल्यावर तिथल्या रेस्ट हाऊसच्या समोर असलेलं विहंगम दृश्य आम्ही चहा पिताना आपल्या डोळ्यात साठवून घेतलं. महाराष्ट्रात आल्यावर एक गावातून जाताना रस्त्यात भरलेल्या बाजारात कच्चा चिवडा खाल्ला.
पंचमढीच्या ट्रीपला पाच वर्षे झाली. आज सहज त्या ट्रीपचे फोटो पाहताना मुलांनी केलेली मजा मला आठवली आणि नकळत मी फ्लॅशबॅक मध्ये गेलो !!
कमेंट्स मध्ये आपले मत / अनुभव नक्की कळवा!
अमित नासेरी




.png)
nice article
ReplyDelete