इथे साक्षात पांडुरंग येतो: विदर्भाचे 'पंढरपूर' धापेवाडा | Pandharpur of Vidarbha 'Dhapewada' | Vidarbha Tourism | Maharashtra Tourism
नागपूर जिल्ह्यात कळमेश्वर तालुक्यातील धापेवाडा या गावाची ‘विदर्भाचे पंढरपूर’ अशी ख्याती आहे. येथील चंद्रभागा नदी तीरावर असलेले विठ्ठल-रुक्मिणीचे मंदिर प्रसिद्ध असून दरवर्षी आषाढी आणि कार्तिकी एकादशीनिमित्त ३०० ते ३५० पायी दिंड्या व लाखो भाविक विठ्ठलाच्या दर्शनासाठी येथे येतात. त्यामध्ये आंध्र प्रदेश, मध्य प्रदेश, तामिळनाडू येथील भाविकांचाही समावेश असतो. हे मंदिर १७४० मध्ये भोसले घराण्याच्या काळात बांधले गेले. ज्यांच्या भक्तीवर प्रसन्न होऊन विठ्ठल–रुक्मिणी धापेवाडा येथे आले त्या कोलबा स्वामींचे मंदिरही येथे आहे. पंढरपूरला जाऊ न शकणाऱ्या भाविकांसाठी साक्षात पांडुरंग गुरुपौर्णिमेला येथे येतो, अशी भाविकांची श्रद्धा आहे. मंदिराव्यतिरिक्त येथे निसर्गरम्य 'धापेवाडा लेक' (Dhapewada Lake) देखील आहे, जिथे शांतता आणि निसर्गाचा आनंद घेता येतो.
Pandharpur of Vidarbha 'Dhapewada'
धापेवाडा येथील मंदिराची आख्यायिका मोठी रोचक आहे. उमरेड तालुक्यातील बेला गावचे रहिवासी असलेले कोलबा स्वामी हे पंढरपूरच्या विठ्ठलाचे निस्सीम भक्त होते. ३०० वर्षांपूर्वी ते बेला गावातून धापेवाडा येथे येऊन राहू लागले. गावातील मालगुजार (खोत / जमीनदार) उमाजी आप्पा खोलकुटे यांनी त्यांना आश्रय दिला. प्रत्येक वर्षी कोलबा स्वामी धापेवाडा येथून पंढरपूरची वारी करीत असत. वयोवृद्ध झाल्यामुळे त्यांना वारी करणे जमेनासे झाले म्हणून ते व्यथित झाले होते. एका रात्री पांडुरंगाने त्यांना स्वप्नदृष्टांत देऊन सांगितले की, माझ्या भेटीसाठी आता तुला पंढरपूरला येण्याची गरज नाही. तुझ्याच गावात चंद्रभागा नदीच्या किनाऱ्यावर असलेल्या बाहुलीत (विहिरीत) आम्ही आहोत. स्वप्नदृष्टांताप्रमाणे कोलबा स्वामी आणि उमाजी आप्पा यांनी विहिरीत शोध घेतला असता तेथे त्यांना विठ्ठल व रुक्मिणीच्या मूर्ती सापडल्या. त्यानंतर त्यांनी मंदिर बांधण्याचे काम हाती घेतले. १७४० मध्ये मंदिराचे बांधकाम पूर्ण झाल्यावर १७४१ मध्ये ज्येष्ठ शुद्ध द्वादशीला या मूर्तींची मंदिरात प्राणप्रतिष्ठापना करण्यात आली. तेव्हापासून आजतागायत ज्येष्ठ शुद्ध द्वादशीला विठ्ठलाची रथ यात्रा निघते.
साक्षात पांडुरंग येतो
पंढरपूरला जाऊ न शकणाऱ्या भक्तांसाठी दरवर्षी गुरुपौर्णिमेला पांडुरंग धापेवाडा या ठिकाणी येतो, अशी भाविकांची श्रद्धा आहे. चंद्रभागा नदीच्या तीरावर असलेल्या या मंदिराला तटभिंती आहेत. तटभिंतीच्या मुख्य प्रवेशद्वारावर नामदेव पायरी असून तेथून पुढे गेल्यावर मंदिराच्या आवारात प्रवेश होतो. मुख्य मंदिर संपूर्ण दगडी बांधकामाचे असून सभामंडप व गाभारा अशी त्याची रचना आहे. मुख्य मंदिर जमिनीपासून काहीसे उंचावर आहे. येथील सभामंडप हा खुल्या प्रकारातील आहे. गाभाऱ्यात चांदीच्या मखरात विठ्ठल व रुक्मिणीच्या स्वयंभू मूर्ती आहेत. मंदिराच्या आवारात महादेव, श्रीदत्त, हनुमान व भक्त पुंडलिक यांची मंदिरे आहेत, तर मंदिराच्या आवाराच्या शेजारी दुर्गा मातेचे मंदिर आहे. मंदिराभोवती असलेल्या तटबंदीला आतील बाजूस ओवऱ्या असून त्यामध्ये उत्सवाच्यावेळी भाविकांना थांबता येते.
Pandharpur of Vidarbha 'Dhapewada'
चंद्रभागेत स्नान
मंदिरासमोरून वाहणाऱ्या नदीचे नावही पंढरपूरप्रमाणे चंद्रभागाच आहे. पूर्ववाहिनी असलेली ही नदी मंदिराजवळ मात्र उत्तरवाहिनी होते. पुढे ती सावनेर तालुक्यातील पाटण सावंगीजवळ कोलार नदीला मिळते. विठ्ठलाचे दर्शन घेण्याआधी भाविक या नदीत स्नान करतात. येथे स्नान केल्याने पंढरपूरच्या चंद्रभागेत स्नान केल्याचे व या मंदिरात ३ वाऱ्या केल्यास पंढरपूरला केलेल्या एका वारीइतके पुण्य मिळते, अशी भाविकांची श्रद्धा आहे.
पुरातन विहीर सापडली
धापेवाडा येथे चंद्रभागा नदीपात्रात जून २०२३ मध्ये अंदाजे ३५० वर्ष जुनी पुरातन विहीर सापडली. नदीचे खोलीकरण करत असताना ही विहीर उघडकीस आली असून, याच विहिरीतून शेकडो वर्षांपूर्वी विठ्ठल-रखुमाईची स्वयंभू मूर्ती सापडल्याची आख्यायिका आहे. नदी घाटाचे काम व खोलीकरण सुरू असताना मंदिराच्या दक्षिणेकडील बाजूस ही बाहुली विहीर (कुंड) आढळली. या विहिरीच्या बांधकामात खाली लाकडी फ्रेम व त्यावर दगडाचे बांधकाम असल्याचे स्पष्ट झाले आहे.
Pandharpur of Vidarbha 'Dhapewada'
कोलबा स्वामी समाधी मंदिर | Kolba Swami Samadhi Temple
विठ्ठल मंदिराच्या शेजारी संत कोलबा स्वामी यांचे समाधी मंदिर आहे. कोलबा स्वामी मठाच्या मठाधिपतींकडून वसंत पंचमीला स्वामींच्या समाधीचे पूजन करण्यात येते. स्वामींचे गुरू धर्मशेट्टीबाबा रंगारी यांच्या पुण्यतिथी निमित्ताने वसंत पंचमीला येथे हजारो भाविकांची उपस्थिती असते. या दिवशी गावातील प्रमुख मार्गाने दिंडी काढण्यात येते. तसेच आलेल्या भाविकांना महाप्रसादाचे वाटप करण्यात येते. आषाढी पौर्णिमा, वसंत पंचमी आणि रथ यात्रा (ज्येष्ठ शुद्ध द्वादशी) या तीन दिवशी येथे यात्रा असते.
Kolba Swami Samadhi Temple
कोण आहेत कोलबास्वामी महाराज
विदर्भातले आणि विणकर समाजातले प्रमुख श्रेष्ठ संत धापेवाडा संस्थानचे पहिले गादीपुरुष असलेले श्री सदगुरू समर्थ कोलबास्वामी महाराज हे संत परंपरेचे पाइक आहेत. आध्यात्मिक सामर्थ्य आणि अलौकिक तेज असलेले कोलबास्वामी हे विणकर समाजाच्या हृदय सिंहासनावर आजही विराजमान आहेत. विणकर समाजात त्यांना देवपुरुषाचा दर्जा प्राप्त झाला आहे.
कोलबास्वामींचा जन्म नागपूरपासून ३० किलोमीटर अंतरावर असलेल्या उमरेड तालुक्यातील ‘वेळा’ या गावी ज्येष्ठ शुद्ध शके १५७८ म्हणजे इ.स.१६५६ ला झाला. ते शिवाजी महाराजांच्या समकालीन होते. विणकरी हा या गावचा प्रमुख व्यवसाय. या गावाला ‘बेला’सुद्धा म्हणतात. सात्विक कुटुंब असलेल्या रणदिवे परिवारातल्या कोलबास्वामींच्या वडिलांचे नाव देवाजी आणि आईचे नाव देवकाबाई असे होते. ज्येष्ठ शुद्ध सप्तमीला सूर्य मध्यानावर असताना भगवान विष्णुने देवाजीला दिलेल्या दृष्टांतानंतर कोलबाचा जन्म झाला. या गोंडस बाळाच्या जन्माच्या वेळेसच त्यांच्या शरीरावर शंख, चक्र, पद्म अशी सामुद्रिक शुभ लक्षणे असल्याने त्यांना अवतारी पुरुष समजण्यात आले, अशी माहिती आहे.
दुसऱ्या एका आख्यायिकेनुसार, शिवाजी महाराजांच्या मृत्यूनंतर मुघल सम्राट औरंगजेब आपल्या लक्षावधी सैन्यासह दक्षिणेत तळ ठोकून बसला होता. पंढरपूरच्या विभागात मराठे आणि मुघल यांच्या लढाया सातत्त्याने सुरू होत्या. याच वेळेस कोलबास्वामींना पंढरपूरला जाऊन विठ्ठलाचे दर्शन घेण्याची अनावर इच्छा झाली आणि त्यांनी तयारी सुरू केली. पण वेळ्यावरुन पंढरपूरला जाऊन परत सुखरूप येणे ही त्यावेळच्या परिस्थितीत अत्यंत कठीण गोष्ट होती. त्याच रात्री कोलबाजींना विठ्ठलाचे दर्शन झाले आणि ‘माझा ध्यास सोडून दे. शरीराला कष्ट देऊन तु इथे येऊ नको. मी स्वतः धापेवाड्याला येत आहे. तू तेथे जा माझा शोध घे आणि वास्तव्य कर’ असे सांगितले. त्यानंतर कोलबाने पंढरपूरला जाण्याचा विचार रद्द केला. पण व्यवसाय डबघाईला आला, आर्थिक परिस्थिती बिघडली…जवळ पैसा नव्हता आणि अशा विचित्र परिस्थितीत त्यांनी वेळा हे गाव सोडले आणि ते आपल्या तिन्ही पत्नींना सोबत घेऊन आताच्या कळमेश्वर तालुक्यातील धापेवाड्यास स्थायिक झालेत. हे नवीन ठिकाण निवडण्याचे कारण पांडुरंगाचा झालेला दृष्टान्त, धापेवाड्यास राहत असलेला प्रचंडमोठा विणकर समाज, विणकरांची बाजारपेठ आणि विठ्ठल-रुखमाईचा शोध..!
याच ठिकाणी त्यांची धर्मशेट्टीबाबा या गृहस्थाश्रमी असलेल्या पण संसारातून अलिप्त असलेल्या सत्पुरुषाशी भेट झाली. ते शंकराचार्यांच्या परंपरेतील महान योगी आणि सिद्ध पुरुष होते. शृंगेरी मठाच्या परंपरेतले त्रोटकाचार्यांचे शिष्य जयदेवपुरी-गंगापुरी-चूडामणी-मकरंदपुरी आणि धर्मशेट्टीबाबा अशीही शिष्य परंपरा आहे. हिंदुधर्माची महान शिकवण आणि योगशास्त्राचे धडे त्यांनी कोलबास्वामींना दिले.
या वेळेस कोलबास्वामींचा अभिषेक करून आणि हातात तलवार देऊन राजवस्त्रे परिधान करण्यात आली. ही तलवार म्हणजे क्षत्रीय वृत्तीचे निदर्शक असून त्या वेळची अराजकता व यवनांचे आक्रमण यातून समाजाचे संरक्षण करण्याचा संदेश त्यांनी विणकर समाजाला दिला.
खापा, वाकोडी, अहमदनगर, ठाणे, पुणे अशा अनेक ठिकाणी त्यांनी मठांची स्थापना करुन नीतिनियम घालून दिले. भयंकर दुष्काळामध्ये ‘सदावर्त’ राबवून लोकांना जीवनदान दिले. यामुळेच की काय कोलबास्वामींकरिता पंढरपूरचा विठ्ठल धापेवाड्यात चंद्राभागा नदीमधून धापेवाड्याला म्हणजे धर्मपुरीला मूर्तिरूपाने अवतरला, अशी भक्तांची श्रद्धा आहे. भक्तांच्या सोयीसाठी तेथे भोसल्यांचे कारभारी ‘उमाजी आबा’ यांनी विठ्ठल-रुखमाईचे सुरेख मंदिर बांधले.
असे हे दीर्घायुषी असलेले कोलबास्वामी १०५ वर्षे जगले. सन १७६१ च्या सोमवारी तिसऱ्या प्रहरी कोलबास्वामींनी पद्मासन घातले आणि स्वत:चे प्राण पंचतत्वात विलीन केले. आज धापेवाड्याल्या कोलबास्वामींच्या राहत्या घरात त्यांची समाधी आहे. त्यांच्या पिढीतल्या काशीनाथ महाराज, माधवनाथ महाराज, विठोबाजी महाराज आणि यादवराव महाराज यांच्यासुद्धा समाध्या या घरात बघायला मिळतात.
Pandharpur of Vidarbha 'Dhapewada'
जवळपासची ठिकाणे | Places to visit near Dhapewada
महाभारतकालीन आदासाचा प्रसिद्ध गणपती, काही अंतरावर असलेले झोपलेल्या हनुमानाचे जामसावळी, जुन्या स्मशानातले भगवान शंकराचे कपिलेश्वर अशी अनेक निसर्गरम्य धार्मिक स्थळे धापेवाड्याच्या जवळपास अर्ध्या पाऊण तासाच्या अंतरावर बघायला मिळतात.
Pandharpur of Vidarbha 'Dhapewada'
कसे पोहोचाल | How to plan trip to Dhapewada
नागपूरपासून ३० किमी, तर कळमेश्वरपासून ८ किमी अंतरावर आहे. कळमेश्वर, काटोल व सावनेरपासून एसटीची सुविधा आहे. खासगी वाहने थेट मंदिराच्या वाहनतळापर्यंत जाऊ शकतात.
तुमचं मत किंवा अनुभव कमेंटमध्ये जरूर शेअर करा! 🌍✍️


.png)


Wow
ReplyDeleteजय हरी विठ्ठल
ReplyDelete